De Waarheid over het Studentenleven

Er is iets bijzonders aan student zijn. Je leeft in een soort parallel universum waarin het volstrekt normaal is om om 23:47 te besluiten dat je leven nu écht anders moet en om vervolgens een kwartier later alsnog een nieuwe serie te starten.

Als medisch student is dat universum net iets intenser. Je dagen bestaan uit colleges waarbij je braaf meeschrijft, jezelf overtuigt dat je dit weekend “echt alles gaat bijwerken”, en ondertussen probeert te begrijpen hoe het kan dat er zoveel stof in één menselijk lichaam past. Serieus. Waarom heeft niemand ons voorbereid op hoeveel details er bestaan?

Er is ook dat bijzondere fenomeen waarbij je overdag professioneel probeert te doen, en ’s avonds op je kamer zit met drie tabbladen open: studiestof, een samenvatting waarvan je hoopt dat die beter is, en iets totaal irrelevants dat ineens héél belangrijk voelt. Productiviteit is soms meer een theoretisch concept dan een praktische vaardigheid.

En toch zit er iets moois verstopt in die chaos. Je leert improviseren. Je leert relativeren. Je leert functioneren op minder slaap dan je ooit voor mogelijk hield. En ergens tussen de deadlines en koffie door ontdek je dat je groeit. En niet alleen in kennis, maar ook als mens.

Het studentenleven is rommelig, luid, soms overweldigend en vaak hilarisch. Het is samen stressen, samen uitstellen, samen vieren als een tentamen eindelijk achter de rug is. Het is klagen dat het druk is, maar stiekem ook trots zijn dat je dit allemaal doet.

En misschien is dat wel het mooiste eraan: je bent onderweg. Niet perfect, niet altijd uitgerust, maar wel vol ambitie en verhalen die later gegarandeerd nostalgisch zullen klinken.